10 ธันวาคม วันแห่งการมีสัญลักษณ์ปลอม ๆ ไว้บอกกับประชาคมโลกว่า
กูก็มีกฏหมายสูงสุด ทุกคนต้องอยู่ภายใต้กฏหมายนี้ เว้ยเฮ้ย
แต่กับชีวิตจริงนั้น เป็นอีกเรื่องนึง...ส่วนใครจะบอกว่า แต่ต้องเป็นระบอบแบบไทย ๆ จึงจำเป็นต้องฉีก อยู่บ่อย ๆ นั้น ก็เชิญกันตามสะดวก เพราะจริง ๆ แล้ว เรื่องจริงมันก็คือเรื่องจริงวันยังค่ำ
เหมือนกับน้อง ๆ จากสมาพันธ์ นักศึกษา มันเคยชูป้ายว่า "เรามีอนุสาวรีย์ แต่ไม่เคยมีประชาธิปไตย"
วันนี้วันแห่งการไปรวมตัวกันโดยไม่มีแกนนำ ไปแบบดุ่ย ๆ ไปแบบหัวใจสั่งมา ไปแบบไม่รู้จะไปเริ่มต้นแล้วจบลงตรงไหน ไม่มีแกนนำ รู้แต่ว่า กูจะมา มีไรมั้ย
เช้าวันนี้ผมไปที่หน้าแมคฯ (จุดนัดพบ) แต่เช้า เพราะทราบว่า น้อง ๆ หลายคนเสียสละมากางเต๊นท์ ที่ซื้อมาเป็นของตัวเอง และจับจองพื้นที่ ..เพื่อเป็นจุดนัดพบการทำกิจกรรมด้านสาธารณะกุศล เกี่ยวกับภัยหนาวในวันที่ 25 ประการหนึ่ง อยากเจอหน้ากันประการหนึ่ง อยากแสดงออกเพื่อส่งสัญญาณณ ไปหาบางสิ่งบางอย่างประการหนึ่ง จึงได้อาศัย จุดพัก กลุ่มเรดไซเบอร์ หลังแข็ง หน้าแมคเป็นจุดนัดเจอ
ยังไม่ทันจะจอดรถในธรรมศาสตร์ อาจารย์แดง โทรมาว่าคุณอย่ไหน ไปด่วน เทศกิจมันจะรื้อเต๊นท์
ผมฟังแล้วก็ เฮ้ออออ..มันจะอะไรกันนักหนาหล่ะ ไอ้เฮี้ยยยยย....
แต่นึกอีกทีก็เออ..มันทำตามหน้าที่ พอไปถึงหน้าแมคฯ เจอเลย ตำรวจเพียบ เทศกิจอีกไม่น้อย มากางเต๊นท์ รอบ ๆ อนุสาวรีย์ เลยเข้าไปคุยกับเจ้าหน้าที่..ได้ความว่ามาดูแลตามหน้าที่
ผมเข้าไปคุยกับน้อง ๆ ที่บล็อกที่เอาไว้ เพื่อลงของ มีจักรยานเก่า 4 คัน ถงผ้าห่มเสื้อผ้า ในห่อพลาสติกใส โต๊ะ 3 ตัว ก็ตั้งมันอยู่ตรงหน้าแมคนั่นแหละ ท่ามกลางกองทัพพ่อค้าแม่ค้า..ทั้งมืออาชีพและเฉพาะกิจที่เข้ามาจองพื้นที่ เพราะไม่ต้องเดา ว่าคนจะมากขนาดไหน
แต่ที่มันสุดจะแปลกใจก็คือ แม่มไล่เว้ยเฮ้ยยย...
เกือบ 9 โมง เช้า จู่ ๆ ตำรวจหัวหน้าชุดโชวพาวไม่มีปี่มีขลุ่ย......ผ่านโทรโข่ง สั่งซ้ายหันขวาหัน สั่งให้ ผู้ค้าขายออกไปจากบริเวณฟุตบาททั้งหมด เพื่อผู้ชมนุมจะได้อยู่บนทางเท้า ถนนรอบ ๆ อนุสาวรีย์จะได้ไม่ติด เพราะคนคงมาแค่อยู่บนฟุตบาททางเท้าอย่างเดียว ไม่มีปริมาณมากพอ จะลงไปบนถนนรถจะได้ไม่ติด พร้อมบอกผ่านโทรโข่งสั่งเทศกิจ จำนวนเป้นร้อย ๆ ให้วยพ่อค้าแม่ค้ายกของ ไปที่อื่น ไปอยู่ที่ไหน ก้เรื่องของเมิง...(ฮา)
โหยยยยย.....เอาสมองส่วนไหนคิด...ผมนึก จะอนุญาตให้ประชาชน ยืนบนฟุตบาทอย่างเดียว ไม่ให้ลงไปบนผิวจราจร เดี๋ยวรถติด
สงสัยแม่ม จะไปคุมม๊อบไอ้ธิซะเคย.เลยชินกับปริมาณคน แบบนั้น..เลยนึกว่า จะหรอมแหรม
แต่เราเครียดนะ น้อง ๆ เริ่มโกรธ อย่าว่าแต่มันเลย ...ผมก็โกรธจี๊ด....อาจทารย์แดงแกนิ่งนะ เทศกิจเดินมาหา 3 -4 คนจะรวบถุงเสื่อผ้า(ทีมาบริจาคไว้ตั้งแต่เมื่อคืน) ผมบอกว่า เรา (กู) ไม่ใช่พ่อค้า เราเป็นมวลชน....ตรงนี้เป็นจุดนัดพบมวลชน ชี้ให้ดูป้ายรับของบริจาค ในเมื่อ ไอ้คุณตำรวจ.มันบอกว่า เป็นที่ของมวลชน ฉะนั้น พวกเราอยู่ตรงนี้ ถูกแล้วเว้ย
เทศกิจ ชะงัก บอกพี่ ๆ ผมทำตามคำสั่ง..พร้อมชี้ไปที่ไอ้ชุดน้ำเงินที่กำลังปาว ๆ ว่าออกไป ๆ ๆ จะเอาที่ไว้ให้มวลชน
ผมเดินไปพูออธิบาย กัยบคำรวจนนั้นว่า เราเป็นใคร มาทำอะไร ฉะนั้นเราจะอยู่ตรงนี้...เขาก็มองผม ไม่ตอบรับแต่ก็ไม่ปฏิเสธํ ท่ามกลางเสียงด่าของพ่อค้าแม่ค้าที่โดนเทศกิจยกของแล้ว แต่มันไม่ยกของของเรา
อาจารย์แดง สวนกลางปล้อง ไม่ต้องย้าย หากย้ายก็ให้นำกำลังปะทะกันเลย แล้วก็สั่งน้อง ๆ แบบไม่เจาะจงว่า จะยืนเฉยทำหอกอะไร กางโต๊ะ จัดสตอรรี่บบอร์ด สิเว้ย น้อง ๆ มันหายตะลึง ต่างคนต่างกุลีกุจร ทำงานตามหน้าที่ ..
เทศกิจชะงัก เข้ามาอีกรอบ ผมเดินไปหาแล้วบอกว่า ผมคุยกับตำรวจสูงสุดแล้ว คุณมีปัญหาหรือ...ตามองตา ระยะสาวหมัดถึงกันแล้ว..
ตอนนี้เราเริ่มเหมือนเกาะ ร้านค้ากระเจิง แตจุดแดงหลังแข็งอยู่ครบ
เผอิญ..เจอทีมงานเวป...ถ่ายทอดสด ผ่านมา ผมบอกพี่ ๆ เอากล้องวีดีโอ พร้อมไมค์มามั้ย เดี๋ยวผมจะเจรจากับตำรวจ พี่ช่วยถ่ายไว้ที
แต่ไม่มีอะไร เขาดินสั่งลูกน้อง+เทศกิจ ผ่านไปผ่านมา แต่ไม่กล้าสั่งรื้อเตนท์เร่า อาจจะฟังเหตุผลแล้วใช่ หรือกลัวอาจารย์แดง เดินไปต่อยปาก ผมก็ไม่แน่ใจ สรุปว่า ไม่กล้า...
พี่ ๆ ทีมงานถ่ายทอดของเวปบ่นกันพึม เมื่อดูจะเป็นมวยล้มต้มคนดู ไม่ได้ดูสายลมรัก ด่ากับตำรวจ
นักข่าวเริ่มเข้ามา....สปริงนิว เดินเข้ามาหาเราก่อนเลย ก็มันเหลือเด่..อญุ่หน้าแมคเจ้าเดียว น้อง ๆ เรามันก็น่ารัก พี่กูไม่สั่งถอย กูไม่ถอย น้องฟ้าใส นั่งลงบนเก้าอี้ ผ้าใบ ครวญเพลง "หนูอยากโดนอุ้ม ๆ ๆ "...
ผมบ่นอุบอิบ น้องนักข่าวสาวเข้ามาถาม ว่าเกิดอะไรขึ้นพี่
ผมก็อธิบายว่า ท่าน พนง.ของรัฐ คิดแบบนี้..เขาว่าคนไม่มากหรอก จะให้อยู่บนฟุตบาท เดี่ยวรถติด เขาจะด่าตำรวจ ผมอยากถามท่านว่า เอาอะไรคิด ครับท่าน เราไม่ได้มาสองกระจุกอย่างพันธมิตร จะได้ไปแอบ ๆ กันตามฟุตบาท แดดร่มหน่อย มันก็เต็มพรืดไปทั้งถนน จนต้องปิดการจราจรอยู่แล้ว
น้องมันขำกร้าก ๆ "เออ..ตลกค่ะพี่หนูเห็นแล้วม๊อบข้างทำเนียบ อุ้ยยลืมค่ะ ต้องเป็นกลาง" สงสัยมุข
"พี่ค๋ะนี่ถ่ายทอดสด พี่ช่วยพูดกับผู้ฟังผู้ชมทางบ้านนะค่ะ"
ผมร้องเฮ้ย..อย่าเลย เดี๋ยวยอดตก คนนั้นดีกว่า เขาคือยอดสุภาพบุรุษ ของเต๊นท์เรา แล้วผมก้ชี้ไปที่อาจารย์แดง ซึ่งแกสะดุ้งเฮือก...
อาจารย์แดงแกรูว่าทำไมผมถึงไม่อยากออกทีวี จึงรับบทบาทแทน
ด้วยการพูดให้คนฟังทางบ้านทราบว่า ขอให้ท่านผ้ชม ผู้ฟัง พิจารณาของท่านผู้รักษากฏหมายดูว่า มันมีมาตรฐานขนาดหนายยยยยย ....
ทีนี้นักข่าวเริ่มเข้า มาทั้ง ITV อันไหนไม่มีกล้องผมรับ TNN มีกล้องอาจารย์รับไป
สายหน่อยคนเริ่มมาประปราย แม๊คโดนัล เต็มตลอดเวลา
ตำรวจรื้อเต๊นท์ ของตัวเองออก ถอยออกไป
มวลชนเริ่มเข้ามารับเสื้อที่สั่งไว้ ราว ๆ 70 ตัว (เราทำมา 2 ร้อยกว่าตัว)
แต่อืดดดดดดดด...ท่าทางจะขายไม่หมดแหง (ผมนึก)
ยิ่งบ่ายยิ่งแน่น แน่นมากขึ้นเรื่อย ๆ
พี่น้องกลุ่มหลังแข็ง เรามาเกือบครับ เต็มเต๊นท์ ต่างคนต่างทำหน้าที่กันอย่างเต็มที่
ทีนี้ ผมกับลุงจก เลยต้องรับแขกแบบ....ผลัดกันบ้าง พร้อมกันบ้าง ยังไม่ทันสี่โมงครึ่ง ลุงจุกเดินมากระซิบบอกผมว่า สายลม ผมเสียงหมดแล้ว อิบอ๋ายแล้ว ผมนึก อย่าเพิ่งหมด ต้องช่วยกัน แต่ดีใจ ภูมิใจ ปลื้มใจ ประหลาดใจ แฟนคลับเราทำไมมันมากขนาดนี้ ที่อ่านอย่างเดียวไม่เคยโพสเยอะมาก
บางคนให้เซ็นชื่อในเสื้อ เราก็อึ้ง ๆ แต่เห็นแววตาร้องขอ เอาก็เอา ..มาเซ้น ๆ ๆ (พอลับตาแฟนคลับ ผมแอบกระซิบกับลุงว่า ลุงผมแม่มโครตอายเลย ลุงก็บอกว่าแล้วคุณคิดว่าผมไม่อายเหรอ) แตผมล่อไปสิบกว่าตัว (เซ็นชื่อ) .....
ตอนนี้งานมันรันแล้ว น้อง ๆ ช่วยกันขาย ช่วยกันเชิญชวน จนเสื้อขายหมดเกลี้ยง หน้ำซ้ำ สั่งจองแบบเอาเงินไปเสื้อมาที่หลังยังมีออเดอร์มาเป็นสิบ ๆ ตัว
คนเสื้อแดงทยอย ปล่อยโคม...สีแดงกันเป็นสิบ ๆ ลก
เราทำกันได้แค่นี้ แค่นี้จริง ๆ ร้องเพลง ร้องไห้ หัวเราะ เต้น จุดเทียน เราทำกันแบบสิ่อสารกันสั้น ๆ ใกล้เคียงกัน
เพราะไม่มีใครเป็นแกนนำ ทำกันปากต่อปาก
แต่เป็นระเบียบ
เมื่อคืนนี้กว่าจะถอยออกมาได้.เราต้องรอให้มวลชนทยอยกลับก่อน เพราะออกมาไม่ได้จริง ๆ
เราพาน้อง ๆ มาเลี้ยงข้าวที่ร้านอาหาร จิ้มจุ่มแห่งหนึ่ง
ที่พี่ผู้จัดการเขาเป็นเสื้อแดง ชนิดที่โคตรแดงเลยหละ
เขาฝากกระเป๋านักเรียน พร้อมหมวก 100 ชุด ไปกับพวกเราที่จะเอาไปให้เด็กนักเรียนบนเขาค้อ
แถมจะลดค่าอาหารให้ครึ่งนึง ซึ่งเรารับไม่ได้ (เรื่องค่าอาหาร เลยให้พี่เขาลดแค่ 30 เปอร์เซ็นต์พอ)
เมื่อคืนนี้เราทุกคน อิ่มอก อิ่มใจ อิ่มบุญ และที่สำคัญเราอิ่มความสุขจากการได้เป็นพี่น้องในการได้ทำกิจกรรมร่วมกัน
ผมดีใจนะที่ได้รู้จักพวกคุณทุกคน
แม้นว่าจะได้รู้จักกันในยามยาก
ขอบคุณพวกเราทุกคนอีกครั้งครับ
เรื่องปล่อยโคมลอยเหมือนกัน ผู้การแต้มแจ้งให้คุณ
บอกว่าให้งดจุด
แจ้งงดจัดกิจกรรมปล่อยโคมลอย
ผมดูอย่างไงๆ ลมมันก็พัดไปทาง ทำเนียบรัฐบาล ทิศทาง
ตรงกันข้ามเลย ผมก็สงสัยว่าเจ้าหน้าที่สั่งห้ามไม่ใช้หัวคิด
เลยเหรอ
นึกว่าแค่พื้นดิน ห้ามสัญจร ตอนนี้ห้ามทางอากาศอีกแล้วหรือ
แต่คนเสื้อแดงเชื่อซะที่ไหนละ เมื่อคืนปล่อยเป็นร้อยๆ ลูก นี่
ขนาดห้ามแล้วนะ
ขอเล่าเกร็ดข่าวอีกนิด ผู้การแต้มสั่งให้คุณจตุพรพูดเพียง 1-2 นาที
เมื่อหมดเวลาแล้วมาสกิดคุณจตุพรว่า พอแล้วๆ ส่วน อจ. ธิดา มาทีหลัง
ไม่ให้พูด เลยได้แต่โบกมือไปมาเท่านั้น
หลังจากนั้นผู้การแต้มจับไมค์ทักทายกับพี่น้องเสื้อแดง ทำเป็นพูดขำๆ
รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น โดนโห่เต็มๆ จนต้องหยุด
ไฟที่เกาะกลางถนนก็เช่นกัน ไม่เปิดให้ชมเลยนะ ปีที่แล้วยังเปิดให้ชมตั้ง
หลายวัน แหม กะจะไปถ่ายภาพไฟเฉลิมพระเกียรติซะหน่อย หรือว่าไอ้แดง
เป็นแค่ไพร่อย่าสะเอ่อะ
ร้ายยิ่งกว่านั้น รถสุขา ห้องน้ำไม่มีเลย ที พธม. มาแค่ 250 คน รถสุขามี
ตั้ง 2-3 คัน มันจะอะไรกันนักกันหนา ท่าน ผู้ว่า กทม. เหม็นสาบขี้เหยี่วพวก
ไพร่อย่างไอ้แดงหรือไง สงสารก็แต่พวกผู้หญิง เห็นมาถามผมหลายราย ผม
ก็ไม่รู้จะแนะนำ อย่างไร เอาไว้งานหน้าถ้ายังเป็นอย่างนี้อีก ผมว่าพวกผู้ชาย
ต้องแสดงบทบาทนี้ให้ผู้ว่า กทม. เห็นแล้วละ ว่าเขาจะแก้ปัญหาอย่างไร
ก็บ่นๆ ไปอย่างงั้นแหละ
ภาพถ่าย คืออาวุธที่ทรงประสิทธิภาพที่สุดในโลก (เอ็ดดี้ อดัมส์)
http://www.internetfreedom.us/thread-5261.html
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น