คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร?
เรื่อง จดหมายตบหน้า
โดย กาหลิบ
ข้อ ความง่ายๆ ไม่กี่บรรทัดในจดหมายของสุภาพสตรีชาวอิตาเลียนคนหนึ่ง กำลังสร้างกระแสต่อต้านรัฐไทยอย่างไม่เคยปรากฎมาก่อนในประเทศอิตาลี ใครที่อ่านข้อความเหล่านี้แล้วจะรู้ทันทีว่า คนที่เปิดไฟเขียวให้ประชาชนถูกฆ่าอย่างทารุณเมื่อปี พ.ศ.๒๕๕๒ และ ๒๕๕๓ มีความวิปริตผิดเพี้ยนและมืดบอดในจิตใจจนไม่รู้แล้วว่าสถานการณ์ของตัวเอง เป็นอย่างไร
ถ้อยคำอันสุภาพแต่ด่าได้อย่างเนียนที่สุดนี้ จะชำแรกเข้าไปในจิตใจอำมหิตและโสมมของเขาทั้งสองคนและโคตรตระกูลได้บ้างหรือ ไม่ก็ไม่รู้ แต่คนไทยที่ได้อ่านทุกคนต่างมีความรู้สึกร่วมและอับอายแทนอย่างประมาณมิได้
สุภาพ สตรีท่านนี้คือ นางสาว
ครอบ ครัวโพเล็งกี้ทั้งครอบครัวขอให้อลิซาเบ็ตต้าเป็นตัวแทนเขียนจดหมายปฏิเสธคำ เชิญนี้ในทันทีในช่วงแรกของจดหมาย หากพูดอย่างไทยๆ เธออธิบายความรู้สึกของเธอและครอบครัวต่อคำเชื้อเชิญในครั้งนี้ว่า เธอรู้สึก “สะอึก”
เธอเขียนขยายความว่าทางการไทยจะให้เธอและ ครอบครัวมีความ “ปลื้มปิติ” (“joy”) กับงานที่จัดฉลองในครั้งนี้ได้อย่างไร ในเมื่อสมาชิกผู้เป็นที่รักของเธอและครอบครัวถูกยิงตายอย่างเหี้ยมโหดในขณะ ทำหน้าที่สื่อมวลชนระหว่างประเทศตามจรรยาบรรณ ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น เธอชี้ด้วยว่าจนบัดนี้แล้ว ทางการไทยยังไม่ได้ให้คำตอบหรือความกระจ่างกับเธอและครอบครัวแม้แต่น้อยว่า เกิดอะไรขึ้นกับฟาบิโอ โดยเฉพาะประเด็นที่บาดใจที่สุดคือใครฆ่าเขา?
ก่อน หน้านี้ อลิซาเบ็ตต้าเดินทางมายังเมืองไทยเพื่อเร่งรัดหาคำตอบ และได้นำหลักฐานต่างๆ โดยเฉพาะรูปภาพมามอบให้กับทางการไทย แต่แล้วทุกอย่างก็หายเข้ากลีบเมฆ “เสมือนว่าพี่ชายได้หายตัวไปในอากาศ” (“....disappeared into thin air...”)
เธอจึงเขียนต่อไปว่า คำเชิญเธอและครอบครัวไปร่วมงานฉลองในครั้งนี้ นอกจากจะแสดงความไร้มารยาทและความเย็นชาต่อชีวิตของมนุษย์คนหนึ่งแล้ว ยังทำให้เธอหมดความมั่นใจว่าผู้มีอำนาจที่เกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมพี่ชายของ เธอเยี่ยงการกระทำของสัตว์ป่านั้นจะมีคำตอบใดๆ รออยู่ที่ปลายอุโมงค์
แต่ ประเด็นที่สาธุชนทั้งหลายควรต้องอับอายกันเป็นพิเศษ คือครอบครัวโพเล็งกี้กล่าวประณามทางการไทยที่ได้เสนอจ่ายเงินชดเชยการตายของ นายฟาบิโอฯ
เธอกล่าวว่า เงินจำนวนนี้คือความพยายามในการ “ปิดปาก” ครอบครัวของเธอและพยายามจะพรากเกียรติยศฟาบิโอไปจากตัวเขา ครอบครัวโพเล็งกี้จึงขอปฏิเสธโดยสิ้นเชิงกับพฤติกรรมที่ไร้ความเป็นมนุษย์ นี้
จดหมายระบุต่อไปอีกว่าการปฏิบัติเยี่ยงนี้ต่อฟาบิโอทำให้ ครอบครัวของเธอและชาวอิตาเลียนทั่วประเทศเชื่อว่า การเสียชีวิตของประชาชนชาวไทยผู้บริสุทธิ์เป็นจำนวนร้อยๆ นั้นคงปิดฉากลงโดยปราศจากคำตอบที่แท้จริงอีกเช่นกัน
จดหมาย ฉบับนี้เขียนขึ้นง่ายๆ และยาวเพียงหนึ่งหน้ากระดาษ แต่เสมือนจิกเข้าไปในหน้าหนาๆ ของเผด็จการโบราณของไทยที่มีความสุขอยู่ท่ามกลางเลือดและน้ำตาของผู้ บริสุทธิ์ จนทะลุเข้าไปได้
จดหมายฉบับนี้จะได้รับการถ่ายทอด ต่อกันไปอย่างไม่สุดสาย เพื่อให้โลกเห็นว่าคนไทยที่ใจดีมีเมตตาธรรมกันถ้วนทั่วนั้น ถูกปกครองด้วยคนใจชั่วที่หลบอยู่หลังรูปทองอย่างไร
และจดหมาย ฉบับนี้ก็จะเป็นนาฬิกาปลุกอีกเรือนหนึ่งที่จะทำให้ชาวไทยในภวังค์ได้ลืมตา ตื่นขึ้นมายอมรับความจริงอันเจ็บปวดอย่างพร้อมเพรียงกันว่า...
เขาไม่ใช่คนดี.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น